O mestre

O mestre observa o mundo da cima da montaña dos seus ollos.

Ás veces, palpita na súa man o tempo, a morte de alguén con pasos apresados, que el coñece no cheiro a zapatos mollados. É entón que prepara a súa mala: por fóra o coiro, por dentro a súa mirada gardada.

A dirección do ar indica o lugar
da casa inutilmente construída.
Chega cedo —antes do que a morte sempre é cedo—
en forma de muller o mestre a esta ruína
e pola alquimía dun xesto
nos lenzois transparece un tesouro nunca aberto.

Nota: Quero hoxe dedicar este antigo poema á memoria de Xosé María Álvarez Blázquez. A. F.

Chuzame! chuzame -

«Aimé Césaire, importante poeta da língua francesa e um dos mais preclaros pensadores do chamado Terceiro Mundo do século 20, após uma agonia de mais de uma semana, morreu na quinta-feira, 17 de abril, em Fort-de-France, capital da Martinica, sua ilha natal.» Así comezaba Nancy Morejón no Granma un artigo sobre este poeta que, se non fose porque o amigo François Davó −amigo de vello da poesía surrealista− me tiña presenteado un seu livro hai anos (Les armes miraculeuses, Gallimard, 1970), podía eu terme perdido aínda hoxe algúns dos seus versos máis impactantes: "Je profère au creux ligneux de la vague infantile de tes seins le jet du grand mapou / né de ton sexe oú pend le fruit fragile de la liberté".

Hoxe, mexendo un bocadiño na ideoloxía do poeta comprometido do Caribe, máis un achado podo mostrar no blogue, interesante sen dúbida para algúns dos nosos lectores pola visión que ofrece no que di respeito da relación lingua-literatura-colonialismo:

CONSCIÊNCIA NEGRA (1)

"No que me diz respeito [como itinerário cultural] parti da cultura dominante em minha época: a cultura européia (2). Graças a meus contatos com a França (3), apliquei essa cultura. Como todos da minha geração, li Gide, Proust e Breton (4)...Mas acrescentei, por exemplo, Frobenius [etnólogo africanista alemão] (5), para andar mais depressa.

"O que temos em comum [ele e Senghor, poeta e estadista senegalês] é a recusa obstinada de nos alienar, de perder nossos laços com nossos países, nossos povos, nossas línguas. Quanto a mim, aliás, o que em grande parte me preservou culturalmente foi o contato assíduo com africanos (6). Este contato serviu de contrapeso à influência da cultura européia (7). [...] Assim como ele, fiz tudo para assimilar e não ser assimilado. Nós dois [...] queremos por as 'armas miraculosas' a serviço de nossos povos".

(Texto de Aimé Cesaire, poeta e político nascido na Martinica em 1913. In Entrevistas Le Monde: Civilizações: São Paulo, Ática, 1989, tradução de Sérgio Flaksman)

Para finalizar, son capaz de recoñecer de que modo concordei coa ideoloxía de Cesaire mostrando o exercicio de mutación que realicei sobre o texto precedente. Quen tiver vontade de seguirme no paralelismo que atopei co meu propio caso só ten que substituír as palabras subliñadas acima seguindo as indicacións numéricas correspondentes. Así, o subliñado debería substituírse por: (1) GALEGA; (2) em castelhano; (3) minha experiência como espanhol; (4) Cervantes, Góngora e a Geração de 27; (5) Cirlot ou Octavio Paz; (6) portugueses; (7) espanhola.

A. F.

Chuzame! chuzame -

En primeiro, unha mostra de novos formatos para o xénero que abren fantásticas perspectivas creativas:

En segundo, un video que me transporta aos primeiros tempos na escritura, cando por primeira vez na vida as aborrecíbeis tardes de domingo pasaron a transportar a experiencia do que debeu ser unha aproximación da plenitude:

E no final, unha delicatessen poético-plástica:

A. F.

Chuzame! chuzame -

O blues do estremecemento

Dicionario no aspecto externo, pois os poemas son titulados tan só con isoladas palabras a modo de listaxe lexicográfica ("Confusión", "Nai", "Poetas", "Paciencia", "Río", "Pel", "Civilización"...), no seu interior un rico imaxinario respira nunha reflexión humanista de grande fólego. As contradicións da experiencia vital que perturban o ser humano maniféstanse largamente no poemario como caos universal: a luz face á sombra, o lume face á auga, o silencio face á voz... Un eterno designio: "Estamos condenados / ao doloroso labirinto / de vivir."

Mais esta condena non é o destino real, senón o aguillón con que a vida nos obriga a enfrentar o reto do coñecemento. No poemario de Fernán Vello múltiplas son as orixes do "estremecemento", mais só unha a reacción positiva perante as continxencias: "a brasa que nos fai vivir" debe conducirnos a unha procura gnóstica, é dicir, á fórmula revelada en que a calor cósmica que posuímos nos outorgue luz: "Mais seguimos á procura de nós mesmos, / da palabra perfecta que nos salve / e que invada o mundo."

Chuzame! chuzame -

(Vía Axenda Cultural AELG)

Chuzame! chuzame -

A. F.

Chuzame! chuzame -

A HABITAÇÃO OUTRA

Ao Pedro e à Estefania, ourives violetas.

Pérolas lavradas no coração
Acodem à queimadura trazida
Aos dedos por este relâmpago,
Longe de tudo, sangrante a vida
Fora do tempo, passadas as
Rotas às ilhas presentes em redor.

Desconhecer aqui as minhas roupas
É o meu dever: não tenho pátria
Senão for este espelho aberto,
Com linhas de fuga ao começo
De um canto a se confundir por
Toda a parte com um habitar outro.

R. T. - 01-2008

Chuzame! chuzame -

«Amadeu Baptista é o vencedor da edição portuguesa do Prémio Internacional de Poesia Palavra Ibérica. O Prémio foi instituído pela Câmara Municipal de Vila Real de Santo António e pelo Ayuntamiento de Punta Umbria, contando com a colaboração de «Sulscrito – Círculo Literário do Algarve». Um júri constituído por José Mário Silva, António Carlos Cortez e Fernando Esteves Pinto, decidiu por unanimidade atribuir o prémio à obra intitulada «Sobre as Imagens», da autoria de Amadeu Baptista, de entre um conjunto de 138 originais apresentados a concurso.

«Sobre as Imagens» é constituído por um ciclo de catorze poemas, tendo por referência os 14 painéis provenientes do antigo retábulo da capela-mor da Sé de Viseu, agora expostos no Museu de Grão Vasco, nessa mesma cidade de Viseu.» (Vía Porosidade etérea)

O noso amigo, que en pouco máis de seis meses gañou catro premios literarios, concedeu unha substanciosa entrevista ao Bibliotecario de Babel.

A. F.

Chuzame! chuzame -

Chuzame! chuzame -

«Despois da breve pausa provocada polas datas vacacionais do nadal, a Galería Sargadelos da Coruña retoma o seu ciclo “Martes Literarios”, que tanto interese e fidelidade suscitou durante o pasado ano. O 2008 iniciaráse mañá martes 8 de xaneiro, ás 20:00 horas. Esta iniciativa continuada forma parte da programación cultural estable que ofrece este centro cerámico e cultural, nunha proposta que se ven repetindo -dende a súa inauguración o pasado 2007- en martes alternos, contando cunha periodicidade, pois, quincenal.

Nesta ocasión, contará coa presenza da coruñesa Tati Mancebo, unha licenciada en Filoloxía Inglesa que traballa na súa propia empresa de xestión cultural e novas tecnoloxías da información. Á vez, Tati mantén O blog dos pelachos sobre infancia e cultura na Rede e colabora asiduamente con críticas e traducións de poemas no blog literario O levantador de minas. Tamén é tradutora do inglés en multitude de guións de cine, poesía irlandesa, inglesa e estadounidense para revistas e medios electrónicos.

Como poeta ten publicado o libro individual Na hora redonda (1995) e participado en numerosas publicacións colectivas en Galiza e Portugal (“7 Poetas”, “Gaveta”, “Saudade”, “Çopirrait”) así como en recitais poéticos. Foi membro do consello de redacción da revista universitaria “Gaveta” e co-editora dos Cadernos de Azertyuiop, que na actualidade están a ser pasados á Rede. Tamén na Internet verá a luz, proximamente, o seu novo e esperado poemario: NósQuen. [...]» (A dirección da Galería Sargadelos da Coruña)

A. F.

Chuzame! chuzame -
keep looking »