O mestre

O mestre observa o mundo da cima da montaña dos seus ollos.

Ás veces, palpita na súa man o tempo, a morte de alguén con pasos apresados, que el coñece no cheiro a zapatos mollados. É entón que prepara a súa mala: por fóra o coiro, por dentro a súa mirada gardada.

A dirección do ar indica o lugar
da casa inutilmente construída.
Chega cedo —antes do que a morte sempre é cedo—
en forma de muller o mestre a esta ruína
e pola alquimía dun xesto
nos lenzois transparece un tesouro nunca aberto.

Nota: Quero hoxe dedicar este antigo poema á memoria de Xosé María Álvarez Blázquez. A. F.

Chuzame! chuzame -

Celebro emocionado que a Tempos Novos se teña lanzado tamén en formato electrónico, algo moi necesario nestes tempos de indubitábel axilidade comunicativa. Ademais, o invulgar suplemento de letras da revista, o Protexta, que aquí tamén se poderá consultar, vén de comezar un périplo novo desde o número 05, cando foi distribuído de graza con todas as cabeceiras do Grupo La Capital (El Ideal Gallego, Diario de Arousa, Diario de Bergantiños e Diario de Ferrol) agás DXT Campeón. Así as cousas, consegue atinxir os 60.000 exemplares e voar para uns 120.000 leitores potenciais. Sen dúbida un salto cuantitativo na súa divulgación que a súa cualidade merecía.

A. F.

Chuzame! chuzame -